ΔΙΧΩΣ ΣΥΜΠΟΝΙΑ…

Όλο και περισσότερο μεγαλώνει η απορία μου: γιατί δεν παίρνονται αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας (δημόσια σχολεία, ΜΜΜ, ΕΣΥ, Μαζικοί χώροι εργασίας- χειρώνακτες κ.α.); Πέρα από την αρνητική έως απορριπτική στάση της κυβέρνησης για κάθε δημόσιο φορέα και την ολοφάνερη πρόθεση της να υπηρετεί την οικονομική ελίτ, υπάρχει και κάτι άλλο;

Πρόσφατα διάβασα ότι στις προνεωτερικές κοινωνίες, όπου τα κοινωνικά σύνολα ήταν αυστηρά οριοθετημένα, οι άνθρωποι κάθε συνόλου σκέφτονταν διαφορετικά και είχαν διαφορετικά συναισθήματα. Σε κάθε σύνολο ίσχυε η ομοιότητα μεταξύ των μελών του. Πράγμα που δεν ίσχυε μεταξύ ατόμων που ανήκαν σε διαφορετικά σύνολα. Μεταξύ των μελών κάθε συνόλου ξεχωριστά υπήρχε κατανόηση, συμπόνια, αλληλεγγύη. Υπήρχαν συναισθήματα. Παρά έξω αυτά τα συναισθήματα δεν έφταναν. Οι άνθρωποι κάθε συνόλου θεωρούσαν τους ανθρώπους των άλλων συνόλων διαφορετικούς. Άλλους. Η έννοια του ανθρώπινου γένους δεν υφίστατο. Συμπόνια μεταξύ των ανθρώπων διαφορετικών συνόλων δεν υπήρχε. Οι οδύνες του ενός κοινωνικού συνόλου δεν άγγιζαν τους ανθρώπους του άλλου. Αυτό, κυρίως, ίσχυε για τα προνομιούχα κοινωνικά σύνολα. Οι πολλοί, οι κυριαρχούμενοι, οι καθημερινά υποφέροντες δεν θα μπορούσαν να ξέρουν τις όποιες οδύνες των λίγων προνομιούχων. Ενσυναίσθηση από τους προνομιούχους προς τους μη προνομιούχους δεν υπήρχε, όχι γιατί ήταν κακοί άνθρωποι, αλλά γιατί αυτή ήταν η κουλτούρα της εποχής.

Τί παρατηρούμε σήμερα; Δεκάδες θάνατοι την ημέρα- ξεπέρασαν τις 22000 συνολικά, δεκάδες χιλιάδες κρούσματα, νοσοκομεία υπερπλήρη, μεγάλη οικονομική δυσπραγία και η οδύνη να διαπερνά μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Ταυτόχρονα οι μαθητές ανά σχολική τάξη αυξήθηκαν, τα ΜΜΜ είναι υπερπλήρη, τα αξιόπιστα τεστ ακριβά, το ΕΣΥ δεν ενισχύεται, στους χώρους εργασίας κάνει ό,τι θέλει ο εργοδότης. Και παρόλα αυτά κανείς δεν παραιτείται.

Είναι προφανές ότι η ενσυναίσθηση και η συμπόνια δεν χαρακτηρίζει τους κυβερνώντες. Είναι σαν να ανήκουν σε άλλα κοινωνικά σύνολα, όπως παλιά. Το πόπολο που υποφέρει αποτελείται από άτομα που δεν είναι όμοια τους. Έτσι νομίζουν. Οι άνθρωποι συμπονούν, κυρίως, τους όμοιους τους. Οι κυβερνώντες πιστεύουν πως οι ίδιοι δεν θα δυστυχήσουν ποτέ. Έτσι δείχνει η όλη τους συμπεριφορά. Ο πρωθυπουργός ως πορφυρογέννητος δεν φαίνεται να εμφορείται από τις αρετές της συμπόνιας και της κατανόησης. Αδυνατεί να κατανοήσει τον πόνο του καθημερινού ανθρώπου. Βρίσκεται πολύ μακριά. Επιπλέον ως νεοφιλελεύθερο-υπερμοντέρνο τον διακρίνει η εξατομίκευση και η απάθεια. Η δε ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματος του, που τον περιστοιχίζει, θέλει να αφήσει κάθε αδύναμο στη μοίρα του. Ο αντιουμανισμός της είναι επιθετικός και άγριος.

Η κυβερνητική αυτή πορεία κάθε άλλο από αισιόδοξη είναι…

Ολύμπιος Δαφέρμος

(Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών 17-1-22)

 ΕΚΑΨΑΝ ΒΙΒΛΙΑ

Οι αντιαμβολιαστές έκαψαν βιβλίο του Τριβιζά γιατί θεώρησαν ότι προτρέπει τα παιδιά να εμβολιαστούν.

Πόσο πίσω γυρνάμε;. Πόσο σκοταδισμό θα δούμε ακόμη;

Σε ποιές εποχές μας μεταφέρουν αυτοί οι φανατικοί;

Ο Χίτλερ έκαιγε βιβλία και ο Μεταξάς επίσης

Η χούντα απαγόρευε βιβλία, ακόμη και των τραγικών

Η ιερά εξέταση;

Νομίζαμε, αφελώς, ότι αυτές οι εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί. Και νάτες πάλι μπροστά μας. Με απίστευτο θράσος, αναίδεια και βία να συλλαμβάνουν ακόμη και διευθυντή σχολείου που εφάρμοζε τους νόμους της πολιτείας.

Φαίνεται πως οι καιροί παράγουν αυτά τα κοινωνικά καρκινώματα. Οι καιροί είναι σκοτεινοί και, όπως φαίνεται, δεν παράγουν ικανά αντισώματα. Τί πρέπει να γίνει;;;

 Η ΟΘΟΝΗ ΠΑΡΑΓΕΙ ΧΥΔΑΙΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ

Ένας από τους "Ράδιο Αρβύλα" διέρρευσε βίντεο και φωτογραφίες της πρώην κοπέλας του σεξουαλικού περιεχομένου σε γνωστά σάιτ πορνό, χωρίς την άδειά της. Ένα είδος άγριου βιασμού είναι και αυτή η ενέργεια.

Το ΄δε εξουσία ο τύπος. Τόσες φορές στην οθόνη και με τέτοια τηλεθέαση πήραν τα μυαλά του αέρα. Και όπως η εντόπια εξουσία διδάσκει - πολιτική, οικονομική, θρησκευτική- τα πάντα είναι δυνατά γι΄ αυτήν. Δίχως συνέπειες, δίχως επιπτώσεις. Έτσι έπραξε και αυτός και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Θα το ξαναγράψω:

Με κυβέρνηση ΝΔ ο Γ.Γ, αν θυμάμαι καλά, Διαφάνειας κ. Σούρλας κατήγγειλε ότι καμιά δικογραφία εις βάρος επώνυμου δεν προχωρά στη Δικαιοσύνη.

Μπράβο στον Κανάκη που τον απομάκρυνε πάραυτα και δεν άρχισε τα: να δούμε τι θα πει η δικαιοσύνη κ.τ.λ.

ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΤΟ ΕΓΩ;

 Και περνούσαν και περνούσαν μπροστά από το κοριτσάκι.  Και έβλεπαν… Δεν έβλεπαν. Μόνο τον εαυτό τους έβλεπαν. Έτσι τους έμαθαν.  Έτσι τους είπαν. Έτσι τους δασκάλεψαν. Τί να τον κάνεις τον άλλο; Απού μπορεί κι΄ απάνω του. Έτσι είναι η ζωή τους είπαν. Σκληρή. Μη κωλώνεις. Ο εαυτός σου πάνω απ΄ όλα. Τα οφέλη σου και μόνο κοίτα. Την ευχαρίστηση σου. Άρπαζε τις ευκαιρίες όπως νάναι. Όπου νάναι. Μη το ψάχνεις. Απέφευγε τις «κακοτοπιές». Ο Άλλος; .Δεν πα να πνιγεί. Ο άλλος είναι ο αντίπαλος. Εχθρός είναι. Η ηθική; Πού τη βλέπεις την ηθική; Έχει η κοινωνία ηθική; Δεν τη βλέπει. Τυφλός είναι και με τη θέληση του. Ο σεβασμός στον άλλο άνθρωπο; Ποιος σεβασμός; Με σεβάστηκε εμένα κανένας; Η αλληλεγγύη; Ποια αλληλεγγύη; Με βοήθησε εμένα κανένας;; Η ανιδιοτέλεια; Τί λες ρε φίλε; Πλάκα μου κάνεις;

Στέγνωσε και πορεύεται νεκρός συναισθημάτων – συνθλιμμένο το οκτάχρονο.  Όμως «αόρατο». Ο ναρκισσισμός κοινωνική ασθένεια. Έτσι τον θέλουν οι άρχοντες. Οι ίδιοι δίνουν το παράδειγμα κάθε μέρα. Οι ντόπιοι και οι διεθνείς. Έτσι είναι ακίνδυνος. Έτσι βολεύεται και ο ίδιος. Στην ιδιωτική του ουτοπία. Στρυμωγμένος στο παρόν. Και με τη θέληση του. Δίχως ορίζοντες. Δίχως ανθρωπιά. Χαμοζωή.

Κάθε παιδί συνιστά το μέλλον του κόσμου. Το ποδοπάτησαν

Η τρυφερή αυτή ύπαρξη του οκτάχρονου κοριτσιού σε δεινή θέση δεν τους ξύπνησε τα ναρκωμένα τους συναισθήματα, προς δόξαν των λογής-λογής ανάλγητων εξουσιών.

Ολύμπιος Δαφέρμος

30-11-21 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών

 «ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ» ΑΝΗΛΙΚΩΝ

Άκουσα πρόσφατα δημοσιογράφο περιωπής (διευθυντής κυριακάτικης εφημερίδας αμφιβόλου ήθους) να καλεί τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης να επιληφθεί άμεσα του προβλήματος της παραβατικής συμπεριφοράς ομάδων παιδιών . Το κακό έχει παραγίνει, είπε. Καλεί λοιπόν τον υπουργό που έχει το μονοπώλιο, σχεδόν, της κρατικής βίας, να την ασκήσει εναντίον τους. Εναντίoν παιδιών!-απολύτως εντός της λογικής της κυβέρνησης. Τί να πρωτοθαυμάσει κανείς; Την απλοϊκή του άποψη «πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι»; Μια αταβιστική μέθοδο εκτός πολιτισμού και ανθρωπισμού; Την έλλειψη στοιχειώδους γνώσης περί παιδαγωγικής; Δεν γνωρίζει καν ότι όταν έχεις να κάνεις με παιδιά ποτέ τα πράγματα δεν είναι τελειωμένα. Πάντα υπάρχει επιστροφή, αρκεί να υπάρχει γνώση και ανθρωπιά. Ας ρίξει μια ματιά στο σωφρονιστικό σύστημα της Νορβηγίας για τα παραβατικά παιδιά. Εκεί θα δει μια εντελώς άλλη αντιμετώπιση, απολύτως εκτός της δικής του λογικής. Ακόμη και μικρά ζώα τους δίνουν να τα αναθρέψουν για να ξυπνήσουν τα ναρκωμένα συναισθήματα τους. Είναι προφανές ότι για τα ναρκωμένα συναισθήματα τους δεν έχουν τα ίδια καμιά ευθύνη. Ας ψάξει, ο εν λόγω, ποιος έχει την ευθύνη. Κάτι θα μάθει. Αλλά μην πάμε τόσο μακριά. Ας πάρει τηλέφωνο τον Κλήμη Πυρουνάκη και να τον ρωτήσει για τη λογική των προγραμμάτων στις γυναικείες φυλακές της Θήβας. Ή τον Πέτρο Δαμιανό, διευθυντή του σχολείου των φυλακών ανηλίκων Αυλώνα για να μάθει το τί γίνεται εκεί. Θα τον προέτρεπα επίσης να διαβάσει το βιβλίο «Συγγραφείς της ελευθερίας» ή να δει την αντίστοιχη ταινία. Εκεί θα διαπιστώσει ένα θαύμα. Νεαρή καθηγήτρια, σε λύκειο των ΗΠΑ, όπου φοιτούσαν παιδιά που συμμετείχαν σε συμμορίες με τουλάχιστον ένα νεκρό φίλο στις μεταξύ τους συγκρούσεις, προερχόμενα από δυσλειτουργικές οικογένειες, κατάφερε να εισαχθούν όλα σε κολέγια! Πράγμα που γινόταν για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο λύκειο. Ποια όμως είναι τα αίτια που γενούν το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας; Ο Ρουσώ λέει ότι: «Η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα και ο εγκληματίας το διαπράττει». Σήμερα, σε μια ρευστή εποχή, όπου αξιακά συστήματα, ιδεολογίες και η πολιτική βρίσκονται σε κρίση, όπου το μέλλον δεν υπόσχεται τίποτα - κυρίως στους νέους ανθρώπους, όπου η ανεργία είναι ο εφιάλτης των νέων, όπου η κρίση των εκπαιδευτικών συστημάτων είναι έκδηλη, όπου οι δυσλειτουργικές οικογένειες αυξάνονται, όπου τα πρότυπα που «δείχνει» η πολιτεία και η κοινωνία εξαντλούνται στις τηλεπερσόνες, τους ποδοσφαιριστές και στα άτομα του ευτελούς θεάματος, όπου η αναζήτηση του εύκολου κέρδους, ο ατομισμός, η έλλειψη νοήματος και σεβασμού στον άλλο άνθρωπο είναι καθημερινό φαινόμενο, όπου η κενότητα έχει το πάνω χέρι, πού θα κρατηθεί ο νέος; Η φαιά αυτή κατάσταση μόνο αρνητικά φαινόμενα γεννά. Είναι προφανές ότι και οι παραβατικές ομάδες παιδιών δικό της γέννημα είναι. Όπως δικά της γεννήματα είναι και τα άλλα καθημερινά νοσηρά φαινόμενα σε πολιτεία και κοινωνία. Δεν θα λυθεί λοιπόν το ζήτημα με το να σκληρύνει τη στάση της η κυβέρνηση απέναντι στην παραβατικότητα των νέων. Προφανώς και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα, όμως σε μια προοπτική τόνωσης της αυτοεκτίμησης και της ελπίδας... Τον πρώτο λόγο εδώ έχουν τα υπουργία Παιδείας, Εργασίας και Πολιτισμού και όχι το Δημόσιας Τάξης.

 ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ

Οι επιθέσεις εναντίον της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και της γενιάς του άρχισαν αμέσως μετά την επιβολή του πρώτου μνημονίου. Για όλα τα κακά της μεταπολίτευσης έφταιγε η γενιά και η εξέγερση. (έτσι αμνήστευαν την πολιτική και οικονομική ελίτ που είχαν την ευθύνη). Έστω και αν υπήρχε έρευνα που αποδείκνυε ότι η συντριπτική πλειονότητα όσων πήραν μέρος στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα δεν σταδιοδρόμησαν πολιτικά. (Όταν ζήσεις το όνειρο πως μπορείς να πορευτείς στην πεζότητα;;;) Ελάχιστοι πήραν πολιτικές θέσεις και ακόμη λιγότεροι - μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού- διέγραψαν μια αρνητική πορεία.

Η επίθεση αυτή των συστημικών και των αντιδραστικών εκπορευόταν από την ανησυχία τους ότι το αντιστασιακό πνεύμα της εξέγερσης μπορεί να πυροδοτήσει λαϊκές αντιδράσεις εναντίον της επιβολής έξωθεν μιας καταστροφικής οικονομικής πολιτικής. Κατ΄ αντιστοιχία της έξωθεν επιβολής της δικτατορίας όπως εκλαμβανόταν τότε.

Το σύστημα που τα είχε κάνει μαντάρα και οδήγησε σε πτώχευση τη χώρα χρειαζόταν ένα αποδιοπομπαίο τράγο και τον βρήκε στη γενιά. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Όπως όμως φαίνεται αρχίζουν να αντιστρέφονται τα πράγματα. Δείτε και την εκδήλωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για το Πολυτεχνείο. Είναι μια ευχάριστη έκπληξη.

 "ΤΑ ΑΜΕΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ"

Στο δημοτικό συμβούλιο της Τήνου ειπώθηκε: «Τα ΑμεΑ είναι καταραμένα από το Θεό»

Η επιστήμη, ο ορθολογισμός, ο πολιτισμός, η κοινωνική ευαισθησία, πάνε περίπατο. Επιστρέφουμε ολοταχώς στις δοξασίες, στους φονταμενταλισμούς, στον ανορθολογισμό, στις δεισιδαιμονίες.

ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ;;;

Έπαψε μια μερίδα του κόσμου να εμπιστεύεται την επιστήμη και τη λογική; Έπαψε να εμπιστεύεται την κυρίαρχη κουλτούρα περί ιατρικής;

Είναι γεγονός πως η παγκόσμια κυρίαρχη ελίτ έχει πέσει σε πλήρη ανυποληψία. Όλα τα ανατρέπει εις βάρος των πολλών δίχως να υπόσχεται τίποτα. Ελπιδοφόρο μέλλον δεν υπάρχει πια. Η πρόοδος είναι για τους πολύ λίγους και μόνο. Η στήριξη αυτής της πολιτικής γίνεται τόσο με την επίκληση της επιστήμης όσο και του εργαλειακού ορθολογισμού. Αδιέξοδο για τους πολλούς. Νάναι αυτός ο λόγος που κάποιοι καταφεύγουν στη μεταφυσική; Ο άνθρωπος φαίνεται πως χρειάζεται πάντα κάποιο στήριγμα, έστω και φανταστικό.

 https://www.news247.gr/gnomes/elena-akrita/kyrie-prothypoyrge-an-echete-tin-kalosyni-tha-apantisete-stis-erotiseis-mas.9422204.html?fbclid=IwAR3dOqEioMejZot9vlM_eAAJ2KVAsm517bIO4A3bzxoUwlocxcQvp7XZE0w#.YY_deqTjBi8.facebook

 ΨΕΥΤΟΠΑΛΛΗΚΑΡΑΔΕΣ

Μερικοί ανόητοι ανάγωγοι ψευτοπαλληκαράδες κακοποίησαν μετανάστες στο Λασίθι

Στην Κρήτη, όσο θυμάμαι από τα μικράτα μου, οι ξένοι ήταν ιεροί. Δεν διανοείτο κανείς να τους πειράξει. Αντίθετα τους φιλοξενούσαν και ετίθοντο υπο την προστασία των δυνατών του χωριού. Αυτό είναι αρχοντιά και πολιτισμός.

Τα παλληκάρια δεν επιτίθενται ποτέ στους αδύναμους. Και οι ξένοι βρίσκονται πάντα σε μειονεκτική θέση. Τα παλληκάρια αναμετρούνται πάντα με δυνατότερους τους. Ας κοιτάξουμε για λίγο την ιστορία της Κρήτης.

Πώς κατέπεσε και αυτή η αξία;;; Πώς όλα ευτελίζονται όλο και περισσότερο;

Φαίνεται πως όλα γίνονται εξουσία-δηλαδή βία-, χρήμα και μια στάλα δημοσιότητα.

Μπορεί να σταθεί έτσι ο κόσμος;;;

 ΟΙ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟΙ

(Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών 9/8/21)

Πριν από μερικές δεκαετίες συζητούσα με άνθρωπο της εξουσίας:

-Γιατί βάλατε αυτόν τον άνθρωπο σε αυτή τη θέση; Δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστο να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του.

-Ναι έτσι είναι. Αλλά είναι ελεγχόμενος (οι ελεγχόμενοι είναι απόλυτα υπάκουοι και, ως γνωστόν, σπάνια είναι και άξιοι).

Αυτή είναι η παραδοσιακή λογική του πολιτικού μας συστήματος που συνδυάζεται με τη λογική να βολέψουμε τα δικά μας παιδιά ανεξάρτητα από τις δυνατότητες τους. Ιδιαίτερα η συντηρητική παράταξη έχει δώσει μαθήματα αναξιοκρατίας για πολλές δεκαετίες. Στις κρατικές θέσεις σπάνια τοποθετούσε άξιους ανθρώπους.

Τα λάθη που έγιναν στην προσπάθεια κατάσβεσης της πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική τα καταλαβαίνει ακόμη και ένας άσχετος.

Μήπως η ερμηνεία βρίσκεται στην παραπάνω "πολιτική" λογική;;;

Ο.Δ.