ΟΟΣΑ: Μειώθηκε κατά 27,5% το διαθέσιμο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ελλάδα

Κατακόρυφη πτώση σε δαπάνες νοικοκυριών και αποταμίευση

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  πριν 9'

emailεκτύπωση  

Μείωση κατά 27,5% παρουσίασε το διαθέσιμο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ελλάδα, με τις δαπάνες των νοικοκυριών αλλά και την αποταμίευση να παρουσιάζουν κατακόρυφη πτώση από το 2007 έως σήμερα.
 

Τη δραματική συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος κατά την περίοδο της κρίσης στην Ελλάδα αποτυπώνει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) σε ειδική έκθεση για την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών στις χώρες – μέλη του.

Συγκεκριμένα, από το 2007 έως και το πρώτο τρίμηνο του 2015 το διαθέσιμο κατά κεφαλήν εισόδημα των Ελλήνων μειώθηκε κατά 1/4, με την κατά κεφαλήν κατανάλωση να υποχωρεί κατά 20% από το 2007 έως τις αρχές του 2015.

Αντίστοιχα πτωτική ήταν και η πορεία των αποταμιεύσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, το ποσοστό αποταμίευσης στις αρχές του 2007 ήταν 3,2%. Στο τέλος του 2013 το ποσοστό ήταν στο -11,1%, ενώ στο πρώτο τρίμηνο του 2015 είχε περιοριστεί η πτώση του στο -6,8%.

Κατά μέσο όρο το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αυξήθηκε στις χώρες του ΟΟΣΑ κατά 3,3% στο πρώτο τρίμηνο του 2015 έναντι του 2007, ενώ το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα παρουσίασε άνοδο κατά 8,1%.

Ο Οργανισμός επισημαίνει ότι υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χωρών του και ειδικά σε εκείνες όπου εφαρμόστηκαν προγράμματα προσαρμογής όπως η Ελλάδα.

Από το Βήμα

Τι ενώνει τη Συρία, την Ελλάδα και την Ουκρανία

Πώς μια βαθύτερη κρίση της διεθνούς ολοκλήρωσηςκαι συνεργασίας μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτηγια τη δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου συστήματος

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  15/09/2015 23:55 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:  06:00

Στον δρόμο για το άγνωστο. Πρόσφυγες από τη Συρία στον σιδηροδρομικό σταθμό της Βουδαπέστης

emailεκτύπωση  

Εκ πρώτης όψεως οι μείζονες σημερινές διεθνείς κρίσεις δείχνουν να έχουν ελάχιστα κοινά στοιχεία. Κάποιες, όπως το δράμα του ελληνικού χρέους, αποτελούν οικονομικές καταστροφές. Αλλες, όπως η κατάρρευση της Συρίας, χαρακτηρίζονται από βαρβαρότητα και πολιτικό χάος. Και κάποιες άλλες, με πιο αξιοσημείωτη περίπτωση τα δεινά της Ουκρανίας, βρίσκονται κάπου στο ενδιάμεσο. Παρά τα όσα ενδεχομένως θέλουν να πιστεύουν οι πολιτικοί ιθύνοντες, όμως, τα γεγονότα αυτά δεν είναι ασύνδετα.

Αντιθέτως, αντανακλούν μια βαθύτερη κρίση της διεθνούς ολοκλήρωσης και συνεργασίας. Κατά τα τελευταία 60 χρόνια ο κόσμος βίωσε μια άνευ προηγουμένου ειρήνη και ευημερία για έναν απλούστατο λόγο: οι χώρες ενσωματώθηκαν οικειοθελώς σε μια διεθνή κοινότητα βασισμένη σε κοινούς κανόνες και πρότυπα. Αλλά αυτή η τάση έχει δώσει τη θέση της σε αποσπασματικές αντιδράσεις στην εκάστοτε κρίση - είτε είναι η λιτότητα είτε ο τοπικός περιορισμός των ζημιών - οι οποίες βασίζονται στην παράλογη υπόθεση ότι προβλήματα όπως αυτά στην Ελλάδα, στη Συρία και στην Ουκρανία θα διορθωθούν τελικά από μόνα τους.

Βασιζόμενοι σε πρόχειρα μέτρα για την αντιμετώπιση κρίσεων, οι παγκόσμιοι ηγέτες μοιάζει να έχουν ξεχάσει πόσο αλληλένδετος είναι πλέον ο κόσμος. Η αναστάτωση ή η στασιμότητα σε ένα μέρος ενός περίπλοκου συστήματος μπορεί να έχει τεράστιες συνέπειες σε κάποιο άλλο, υπό τη μορφή, ας πούμε, μιας προσφυγικής κρίσης ή μιας αύξησης της ανισότητας.

Κρίσεις που διαλύουν, κρίσεις που ενώνουν

Ο οικονομολόγος Αλμπερτ Χίρσμαν είπε κάποτε ότι μια κρίση μπορεί να είναι είτε διαλυτική είτε ενοποιητική. Τα άτομα και οι οργανώσεις που αντιμετωπίζουν αντιξοότητες και δεν έχουν πίστη στους πολιτικούς ιθύνοντες μπορούν είτε να «εξέλθουν» από τους θεσμούς και τις κοινωνίες που τους δεσμεύουν είτε να συσπειρωθούν και να τους αναζωογονήσουν.

Δυστυχώς οι σημερινές κρίσεις μέχρι στιγμής μοιάζει να είναι διαλυτικές. Σκεφθείτε τη φυγή κεφαλαίων η οποία ανάγκασε την Ελλάδα να επιβάλει ελέγχους. Φυσικά οι μηχανισμοί εξόδου όπως η φυγή κεφαλαίων μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο. Κατά τον 18ο αιώνα η φυγή κεφαλαίων περιόρισε τους ληστρικούς κυβερνήτες. Ο Ανταμ Σμιθ θεωρούσε την αύξηση του κινητού κεφαλαίου ως μια δύναμη η οποία θα ενθάρρυνε την εφαρμογή δημόσιων πολιτικών που εξυπηρετούν το γενικό συμφέρον.

Ωστόσο στον σημερινό διασυνδεδεμένο κόσμο το κεφάλαιο μπορεί να κινηθεί πολύ πιο γρήγορα και προς πολύ περισσότερους προορισμούς διασχίζοντας σύνορα με ένα κλικ. Επιπλέον ο παγκόσμιος χρηματοπιστωτικός κλάδος είναι σε μεγάλο βαθμό αυτόνομος και καθοδηγείται από το προσωπικό συμφέρον και όχι από την επιθυμία να προαχθεί το κοινό καλό. Αλλά η παγκόσμια τάξη δεν είναι σε καμία περίπτωση καταδικασμένη να περιέλθει στο χάος. Η σημερινή κρίση της διεθνούς ολοκλήρωσης μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη για τη δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου συστήματος.

Αυτό έχει συμβεί στο παρελθόν. Πράγματι η παρούσα παγκόσμια τάξη προέκυψε από τις μείζονες κρίσεις της Μεγάλης Υφεσης και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με τις χώρες να οικοδομούν κοινωνικά συμβόλαια και οικονομικούς θεσμούς που θα υποστήριζαν την ειρήνη και την ευημερία για τις επόμενες δεκαετίες. Προκειμένου να εξασφαλίσουμε ότι μια κρίση θα παραγάγει μια τόσο εποικοδομητική ενοποιητική αντίδραση, οι πολιτικοί ιθύνοντες πρέπει να αλλάξουν τη νοοτροπία τους. Αντί να βλέπουν μόνο προβλήματα που πρέπει να περιοριστούν, θα πρέπει να εκλάβουν τις κρίσεις ως ευκαιρία για πρόοδο.

Οχι στη λιτότητα που σκοτώνει την ανάπτυξη

Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να υιοθετηθούν ορισμένες σημαντικές ενοποιητικές πολιτικές. Στο οικονομικό επίπεδο οι πολιτικοί ιθύνοντες θα πρέπει να σταματήσουν να ρίχνουν δημόσιο χρήμα σε προγράμματα διάσωσης που ωφελούν τους ιδιώτες πιστωτές σε βάρος των φορολογουμένων και θα πρέπει να τερματίσουν τα προγράμματα λιτότητας που σκοτώνουν τις προοπτικές ανάπτυξης και δεν αντιμετωπίζουν το υπερβολικό χρέος.

Πρέπει επίσης να μεταρρυθμίσουν τα φορολογικά συστήματα και να βελτιώσουν τη συνεργασία για τη μείωση της φοροδιαφυγής χρησιμοποιώντας τα πρόσθετα έσοδα για να επενδύσουν σε φυσικές υποδομές και εκπαίδευση. Τέτοια μέτρα θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας σήμερα και θα διασφαλίσουν την ευημερία για το αύριο. Πολιτικά μέτρα είναι επίσης αναγκαία. Η Ευρώπη χρειάζεται ένα πιο δημοκρατικό πλαίσιο που να κρατά τους χρηματοδότες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ομοίως, με τη δυνατότητα ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ να αποτελεί νεκρό γράμμα, η Δύση θα πρέπει να λάβει μέτρα για να αμβλύνει τις εντάσεις με τη Ρωσία προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνέχιση της συμμετοχής της στις διεθνείς προσπάθειες για την αντιμετώπιση βασικών απειλών (όπως έκανε κατά τη διαπραγμάτευση της πρόσφατης συμφωνίας για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν). Η μερική αντιμετώπιση των προβλημάτων μπορεί να οδηγήσει σε ένα μόνο αποτέλεσμα: την κατάρρευση. Μόνο όταν οι ηγέτες του κόσμου αναγνωρίσουν την κοινή πηγή και τη διασύνδεση των σημερινών διεθνών κρίσεων θα είναι σε θέση να τις αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά.

Ο κ. Jeremy Adelman είναι διευθυντής του Εργαστηρίου Διεθνούς Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, ενώ η Anne-Laure Delatte είναι ερευνήτρια στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας.

Από το Βήμα

Η δύναμη του καλού:Kέντρο Ανοιχτής Φιλοξενίας Προσφύγων Ελαιώνα

13 Σεπτεμβρίου 2015 Ενθέματα

συνέντευξη της Ανθής Καραγγελή

ΕΛΑΙΩΝΑΣ, 19.8.2015. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΛΙΜΠΕΡΤΑ/SOOC

Όταν πρωτοπήγα, πριν λίγες μέρες, στον Ελαιώνα, και μίλησα με την υπεύθυνη λειτουργίας του χώρου, Ανθή Καραγγελή, μια φράση της μου καρφώθηκε στο μυαλό: «η δύναμη του καλού». Γιατί όλη η υποδειγματική δουλειά που γίνεται εκεί μας δείχνει πώς το καλό μπορεί να εμπνέει, να κινητοποιεί, πώς οι άνθρωποι και οι κρατικοί μηχανισμοί μπορούν να μη δουλεύουν μόνο στους ρυθμούς του μίσους και του φόβου, αλλά να κινούνται από την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη. Και όταν, προχθές, στο ντιμπέιτ άκουσα τον Σταύρο Θεοδωράκη να μιλάει απαξιωτικά για την κυβέρνηση, ότι όλο κι όλο κουβάλησε 200 άτομα από το Πεδίο του Άρεως στον Ελαιώνα, να αναφέρεται υποτιμητικά στον Αριστείδη Μπαλτά, τον Νίκο Παρασκευόπουλο και την «κυρία Τασία των ανοιχτών συνόρων», αισθάνθηκα ότι είμαστε –για να το πω ευγενικά– εντελώς βλάκες. Που αφήνουμε τον κάθε δημαγωγό να λέει την μπαρούφα του, κι εμείς δεν προβάλλουμε τα όσα σπουδαία γίνονται αυτά από τα οποία παίρνουμε κι εμείς δύναμη. Την Πέμπτη, λοιπόν, ξαναπήγα στον Ελαιώνα και μίλησα με την Ανθή. Ακούστε τι λέει αυτή η σπουδαία γυναίκα, η ψυχή του εγχειρήματος, που το ξημέρωμα και τα μεσάνυχτα τη βρίσκουν στον Ελαιώνα. Και θα καταλάβετε πώς το καλό έχει δύναμη και μπορεί να νικάει.

Στρατής Μπουρνάζος

ΑΝΘΗ ΚΑΡΑΓΓΕΛΗ

Πώς και πότε ξεκίνησε η προσπάθεια;

Το εγχείρημα ξεκίνησε από μια σύσκεψη, το προτελευταίο Σάββατο του Ιουλίου, στην οποία τα συναρμόδια υπουργεία, μαζί με τον Δήμο Αθηναίων (στον οποίο ανήκει ο χώρος) και την Περιφέρεια Αττικής, υπό το βάρος της κατάστασης στο Πεδίο του Άρεως, κατέληξαν στη δημιουργία αυτού του ανοιχτού κέντρου προσωρινής φιλοξενίας.

Το επόμενο κιόλας πρωί, ήρθαμε εδώ άνθρωποι από τους εμπλεκόμενους φορείς, λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του χεριού, και αρχίσαμε να δουλεύουμε. Ό,τι βλέπεις, στήθηκε μέσα σε δεκαπέντε μέρες. Πολύ γρήγορα, αλλά καθόλου πρόχειρα. Ακολουθήσαμε όλα τα διεθνή πρότυπα — ακόμα και οι αποστάσεις ανάμεσα στους οικίσκους ακολουθούν τους κανόνες ασφαλείας, για να μπορούν να περνάνε λ.χ. ασθενοφόρα ή πυροσβεστικά οχήματα, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Στήθηκαν λοιπόν 96 κοντέινερ που μετατράπηκαν σε οικίσκους (90 κατοικούνται, τα άλλα στεγάζουν αποθήκες και διοικητικές υπηρεσίες). Καθένα από τα σπιτάκια χωράει οχτώ άτομα (έχει τέσσερις διπλές κουκέτες). Η συνολική χωρητικότητα είναι γύρω στα εφτακόσια άτομα· και λέω «γύρω» επειδή αν σε ένα σπιτάκι βάλουμε μια εξαμελή οικογένεια δεν θα βάλουμε και δύο άσχετους — προσπαθούμε να υπάρχει μια ποιότητα ζωής.

Υπάρχουν δύο χώροι κοινής συνάθροισης: ο παιδότοπος και ο χώρος του φαγητού. Ο παιδότοπος έχει φτιαχτεί με προδιαγραφές να εξυπηρετεί και τα πολύ μικρά παιδιά (εξού και η άμμος) και τα μεγαλύτερα. Ταυτόχρονα, είναι ο χώρος όπου μαζεύονται οι γυναίκες και μιλάνε, ειδικά τα απογεύματα. Αργότερα, το βράδυ, όταν τα μικρά πάνε για ύπνο, μαζεύονται τα μεγαλύτερα παιδιά, παίζουν παιχνίδια με κάρτες, φτιάχνουν παζλ, κουβεντιάζουν.

Ο δεύτερος κοινόχρηστος χώρος είναι σαν τραπεζαρία. Θα δεις κι εδώ ανθρώπους να μιλάνε μεταξύ τους, στο κινητό τους, να προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με τους δικούς τους.

Πώς φτιάχτηκαν, μέσα σε λίγες μέρες, όλες αυτές οι εγκαταστάσεις, με ποιον τρόπο;

Αξιοποιήθηκαν όλοι οι δυνατοί πόροι, ανθρώπινοι και υλικοί, ώστε να κοστίσει το ελάχιστο και να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή απόδοση. Κοιτάζοντας κατασκευές όπως τα κέντρα κράτησης, σκέφτομαι ότι με τα λεφτά της Αμυγδαλέζας θα μπορούσαν να φτιαχτούν δέκα εγκαταστάσεις όπως ο Ελαιώνας.

Τα κοντέινερ δεν κόστισαν τίποτα, αφού υπήρχαν σε αποθήκες του δημοσίου, ενώ τα λοιπά είδη (κλινοσκεπάσματα, κρεβάτια) είτε τα βρήκαμε κι αυτά από το δημόσιο είτε από χορηγίες. Έχουμε πολλές χορηγίες από ιδιωτικές εταιρείες (τα κλιματιστικά, λ.χ.), αλλά και σε είδη από πολίτες, καθημερινά.

Υπάρχει ένας μεγάλος ανενεργός πλούτος, και υλικός και ανθρώπινος, ο οποίος μπορεί να κινητοποιηθεί. Αρκεί να υπάρξει μια έμπνευση, μια πρώτη ώθηση. Να σταματήσουμε να λέμε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Η μεγαλύτερη χαρά μου είναι ότι, ενώ στην αρχή ήμασταν κάπως διστακτικοί, καταλήξαμε να δουλεύουμε με χαρά και να μη θέλουμε να φύγουμε.

 Σήμερα πώς λειτουργεί ο χώρος, ποιοι φορείς εμπλέκονται;

Η συνεργασία των υπουργείων, των οργανώσεων, των φορέων, του Δήμου Αθηναίων και της Περιφέρειας συνεχίστηκε και διευρύνθηκε. Έτσι μπορούμε και λειτουργούμε. Ο Ερυθρός Σταυρός λειτουργεί στον χώρο από την πρώτη στιγμή, με εθελοντές, που έχουν αναλάβει τη διανομή του φαγητού, τον παιδότοπο κ.ά. Το Ναυτικό παρασκευάζει τα γεύματα. Η Αστυνομία φυλάει εξωτερικά τον χώρο. Η Υπηρεσία Ασύλου είναι εδώ και ενημερώνει τους φιλοξενούμενους για τις σχετικές διαδικασίες. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ έχει αναλάβει τη νομική ενημέρωση και τους βοηθάει στη διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης. Ο Νόστος προσφέρει κοινωνικές υπηρεσίες, και μοιράζει το βραδινό. Η Praxis έχει στείλει εθελοντές κοινωνικούς λειτουργούς. Το ΚΕΕΛΠΝΟ έχει μόνιμη παρουσία, με γιατρούς και νοσηλευτές. Διάφορες ειδικότητες, που εναλλάσσονται, και βέβαια παιδίατροι, αφού έχουμε πάρα πολλά παιδιά. (Προχθές ήρθε μια μαμά με το μωρό της στην αγκαλιά, λίγων ημερών. –Πού το γέννησες; τη ρώτησα –Μέσα στη βάρκα, μου είπε, στη διαδρομή από την Τουρκία).

Δώσε μας το στίγμα του εγχειρήματος.

Είναι ένα ανοιχτό κέντρο ανοιχτής προσωρινής φιλοξενίας. Ανοιχτό, επειδή οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι, δεν βρίσκονται σε καθεστώς κράτησης. Υπάρχουν κανόνες, βέβαια, που ακολουθούμε. Έχουν ελεύθερη είσοδο και έξοδο από τον χώρο, από τις οχτώ το πρωί μέχρι τις δέκα το βράδυ, οπότε πρέπει να επιστρέψουν — αυτό για λόγους εύρυθμης λειτουργίας.

Και είναι προσωρινής φιλοξενίας, επειδή οι άνθρωποι δεν μένουν πολύ: κατά μέσο όρο τρεις μέρες. Μετά φεύγουν, να συνεχίσουν το ταξίδι τους για τις χώρες της Κεντρικής ή της Βόρειας Ευρώπης, άλλοι για να συναντήσουν την οικογένειά τους (στη Γερμανία ή τη Σουηδία, λ.χ.), άλλοι για να βρουν δουλειά.

Λένε ότι ο Ελαιώνας στεγάζει μόνο 700 ανθρώπους, σταγόνα στον ωκεανό. Είναι λάθος και άδικο. Από τις 16 Αυγούστου μέχρι τις 10 του Σεπτέμβρη έχουν φιλοξενηθεί εδώ πάνω 4.656 άνθρωποι. Προφανώς δεν αρκεί, αλλά ας μην να το υποβαθμίζουμε. Απαντάμε στην καινούργια ανάγκη που έχει δημιουργηθεί, ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα.

Οι πιο συγκινητικές στιγμές, από την εμπειρία μου στο λέω αυτό, είναι όταν φεύγουν οι οικογένειες. Έχουν φορέσει τα καλά τους, έχουν αρωματιστεί, έχουν ξεκουραστεί, βάζουν το καλύτερό τους χαμόγελο, μας ευχαριστούν και ξεκινάνε –ή μάλλον συνεχίζουν– το ταξίδι τους.

 Τι αντιδράσεις συναντήσατε;

Οι αντιδράσεις ήταν ελάχιστες, από πέντε-έξι άτομα, και πολύ συγκεκριμένα και μετά κόπασαν. Σήμερα, πολλοί από τους εθελοντές, που φέρνουν καθημερινά πράγματα (ρούχα, καθαριστικά, παιδικές τροφές) είναι κάτοικοι της περιοχής, από τις αρκετά μακρινές αλλά διπλανές πολυκατοικίες. Ακόμα, έρχονται άνθρωποι που φέρνουν τα παιδιά τους και παίζουν. Συνήθως όταν σουρουπώνει, είναι μια πολύ ωραία ώρα εδώ. Κι αυτό μας δίνει πολύ μεγάλη δύναμη. Είναι η δύναμη του καλού.

Είναι φανερό, σε όποιον έρθει εδώ, ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν είναι απειλή: τους φέρεσαι με σεβασμό, και σου επιστρέφουν απίστευτο σεβασμό. Ο χώρος είναι πεντακάθαρος, και τον καθαρισμό, ακόμα και μέσα στα σπιτάκια, τον αναλαμβάνουν οι ίδιοι. Εγώ πιστεύω στους ανθρώπους.

Τελειώνοντας, πες μου ένα συμπέρασμά σου  από όλη αυτή την εμπειρία.

Όλο αυτό που γίνεται δεν είναι απλώς εθελοντισμός, είναι κάτι παραπάνω· είναι αλληλεγγύη. Και είναι πολύ σημαντικό ότι μια κοινωνία που θέλουν να την παρουσιάσουν τελείως κατεστραμμένη, φοβισμένη, στέκεται όρθια και δείχνει την αλληλεγγύη της. Δεν εισπράττω ούτε λύπη ούτε φιλανθρωπία από τον κόσμο που έρχεται. Έρχεται με χαρά να δείξει την αλληλεγγύη του — και δεν είναι λίγες οι φορές που ακούω «μπορεί να το πάθουμε κι εμείς» ή «και οι παππούδες μας ήταν πρόσφυγες». Ζούμε μια αλλαγή κλίματος, και σε αυτό έχει παίξει καθοριστικό ρόλο, πιστεύω, η κυβέρνηση της Αριστεράς. Γιατί, με όλα τα προβλήματα και τις ελλείψεις, εφαρμόστηκε μια πολιτική που δεν βλέπει τους ανθρώπους σαν απειλή. Όταν μιλάμε για τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων, που μάντρωσαν χιλιάδες ανθρώπους σε κλειστά στρατόπεδα, όπως η Αμυγδαλέζα, ας σκεφτούμε ότι αυτά είναι σταγόνα στον ωκεανό: εγκλωβίζεις τους ανθρώπους, τους εμποδίζεις να φύγουν.

Η μεγάλη αλλαγή στην πολιτική είναι η τήρηση των διεθνών συνθηκών, που λένε ότι οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι που χρήζουν προστασία, όχι δίωξη, κράτηση, κακοποίηση. Έσπασε το δόγμα του «να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο», το οποίο προξενεί φόβο όχι μόνο στους μετανάστες και πρόσφυγες, αλλά και στην κοινωνία ολόκληρη. Ενώ τώρα ενεργοποιούνται άλλα αντανακλαστικά, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της προσφοράς.

Αρθρο του Γ. Βαρουφάκη: Γιατί ηττηθήκαμε

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ*

• 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Οι επικείμενες εκλογές οφείλονται στην ήττα μας στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, που έφερε τη διάσπαση του κυβερνώντος κόμματος. Οι πολίτες απαιτούν από όσους ήμασταν «εκεί» απάντηση στο ερώτημα:

«Γιατί ηττηθήκατε;».

Δεν είναι η στιγμή για συνολική αποτίμηση. Ομως αξίζει μια σύντομη καταγραφή: (α) του στόχου που θέσαμε, (β) των μέσων που επιλέξαμε και (γ) των λαθών που κάναμε στη χρήση των μέσων για την επίτευξη του στόχου.

Ο στόχος μας. Στις προγραμματικές δηλώσεις είχα πει: «Στόχος, η αντικατάσταση μνημονιακών συμφωνιών που αναπαράγουν την κρίση χρέους - ύφεσης με νέο Συμβόλαιο Ελλάδας - Ευρώπης, βασισμένο στη “θεραπευτική” ακολουθία: Πρώτον, συγκεκριμένης μορφής αναδιάρθρωσης χρέους, κατόπιν, χαμηλών πρωτογενών πλεονασμάτων (κατά μέγιστον 2% του ΑΕΠ) και, τέλος, βαθειών μεταρρυθμίσεων (που πλήττουν τη μεγάλη προσοδοφορία)».

Τα μέσα μας. «Μέσα» μας ήταν η διάθεση για υποχωρήσεις (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις), αλλά και η ετοιμότητα για ρήξη εάν η τρόικα επέμενε στο αποτυχημένο πρόγραμμά της.

Τι σήμαινε η ρήξη για εμάς; Δεν σήμαινε απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη! Σήμαινε τρεις αντιδράσεις σε επιθετικές κινήσεις των δανειστών:

Α. Αναβολή των αποπληρωμών προς το ΔΝΤ – εάν οι δανειστές μείωναν τη ρευστότητα του κράτους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Β. Μετάθεση στο μέλλον των αποπληρωμών ομολόγων που η ΕΚΤ κατείχε στο πλαίσιο του προγράμματος SMP – εφόσον η ΕΚΤ δρομολογούσε κλείσιμο των τραπεζών.

Γ. Ενεργοποίηση παράλληλου συστήματος πληρωμών, σε ευρώ (βλ. σχετικό άρθρο μου στους Financial Times της 28ης Ιουλίου) – εάν οι δανειστές καθυστερούσαν τη συμφωνία για να μας οδηγήσουν στη συνθηκολόγηση.

Οι αστοχίες μας. Οσοι συμμετείχαμε στη διαπραγμάτευση δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό. Δεν θα μάθουμε, όμως, ποτέ εάν η ήττα μας ήταν προδιαγεγραμμένη, καθώς οι αστοχίες μας ήταν σημαντικές.

Καταγράφω τις σημαντικότερες:

1. Η απόφαση του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου αντικατέστησε το Μνημόνιο με κατάλογο μεταρρυθμίσεων που πρότεινε η Ελλάδα. Ομως, κατά την τηλεδιάσκεψη της 24ης Φεβρουαρίου, οι κ. Μοσκοβισί, Ντράγκι και Λαγκάρντ παραβίασαν το γράμμα και το πνεύμα της απόφασης εκείνης, εμμένοντας, εν χορώ, πως ο εν λόγω κατάλογος δεν υποκαθιστούσε τις δεσμεύσεις του Μνημονίου. Οι ενστάσεις μου δεν αρκούσαν. Ηταν λάθος που, παρά το πισωγύρισμά τους, υπέγραψα την αίτηση επέκτασης της δανειακής συμφωνίας.

2. Αρχές Μαρτίου, η ΕΚΤ αθέτησε (προφορική) υπόσχεση για επιστροφή της ρευστότητας στο προ του Φεβρουαρίου επίπεδο μετά την επέκταση της συμφωνίας. Παράλληλα, όλο τον Μάρτιο η τρόικα απέρριπτε τη σταδιακή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, ροκανίζοντας τον χρόνο και απαιτώντας την ολική μας υποχώρηση. Τον Απρίλιο εξουσιοδοτήθηκα δύο φορές να ανακοινώσουμε στο ΔΝΤ τη μη καταβολή δόσης δανείου. Και τις δύο φορές, παρά τις ενστάσεις μου, τελικά αποφασίστηκε να καταβληθούν. (Οταν ο Δαυίδ απειλεί τον Γολιάθ και μετά κάνει πίσω, η αξιοπιστία εξανεμίζεται.)

3. Στο τέλος Απριλίου η πλευρά μας αποδέχθηκε, εν αγνοία μου, νέα μεγάλη λιτότητα, «προσφέροντας» μεσοπρόθεσμο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ. Οταν ρώτησα «Γιατί;», η απάντηση ήταν: «Δίνουμε το πλεόνασμα για να πάρουμε την αναδιάρθρωση του χρέους». Η ανταπάντησή μου: «Αν αποδεχθείς τόσο υψηλά πλεονάσματα, είναι σαν να αποδέχεσαι ότι το χρέος σου είναι βιώσιμο, οπότε γιατί να σου δώσουν αναδιάρθρωση χρέους; Κι αν έχεις υποχωρήσει ως προς τη λιτότητα και το χρέος, γιατί να σου δώσουν οτιδήποτε;».

4. Τα διεθνή μέσα βούιζαν ότι δεν είχαμε πλάνο για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας – ένα δικό μας, πειστικό, Αντι-Μνημόνιο. Με την αρωγή παραγόντων από πολλά υπουργεία, στο υπουργείο Οικονομικών καταπιαστήκαμε με τη συγγραφή του. Το τελικό κείμενο το συγγράψαμε με τον Jeff Sachs, με τη συνεισφορά (μεταξύ άλλων) των πρώην υπουργών Οικονομικών των ΗΠΑ και Βρετανίας κ. Larry Summers και Norman Lamont. Το επιτελείο, όμως, έκρινε ότι η τρόικα θα θεωρούσε casus belli ένα Αντι-Μνημόνιο, αναγκάζοντάς με να το παρουσιάζω ως προσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, στερούμενο κυβερνητικής έγκρισης. Μια χρυσή ευκαιρία χάθηκε να φανεί η διαφορά μεταξύ ενός λελογισμένου, μετριοπαθούς και ελπιδοφόρου Σχεδίου για την Ελλάδα και της εμμονής της τρόικας στο αδιέξοδο πρόγραμμά της.

5. Τον Ιούνιο διεφάνη πως η ακολουθία αλόγιστων υποχωρήσεών μας γεννούσε συνεχώς νέες απαράδεκτες απαιτήσεις. Η συνθηκολόγησή μας είχε γίνει πλέον ο μόνος στόχος δανειστών σίγουρων ότι δεν θα προβούμε στα αντίποινα που είχαμε συναποφασίσει. Αν και είχαμε συμφωνήσει πως έπρεπε να είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τη σκληρή διαπραγμάτευση με κλειστές τράπεζες, ενεργοποιώντας τα μέσα Β και Γ που ανέφερα πιο πάνω (αλλιώς, προς τι το δημοψήφισμα;), όταν το Eurogroup και η ΕΚΤ πράγματι προέβησαν στο κλείσιμό τους, το επιτελείο αποφάσισε να προχωρήσουμε «συναινετικά».

Κανείς δεν γνωρίζει αν η έντιμη συμφωνία θα ερχόταν χωρίς τις αστοχίες μας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι δεν δικαιούμαστε να κοιτάμε το 62% του ελληνικού λαού που μας εμπιστεύθηκε με το γενναίο «Οχι» του και να του λέμε πως τίποτα καλύτερο δεν ήταν εφικτό.

* Ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης είναι πρώην υπουργός Οικονομικών.

Από την Καθημερινή

Έντυπη

«Όχι» από δύο οργανώσεις αλληλεγγύης σε ευρωπαϊκό βραβείο: «Είναι άρνηση στην Ευρώπη της λιτότητας»

16:58 | 12 Σεπ. 2015

Τελευταία ανανέωση 00:09 | 13 Σεπ. 2015

  

Το «Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού» και η «Κοινωνική Κουζίνα - Ο Άλλος Άνθρωπος» αρνήθηκαν να παραλάβουν το βραβείο «Ευρωπαίος Πολίτης του 2015» στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις πολιτικές λιτότητας.

«Η άρνηση να παραλάβουμε το βραβείο, είναι άρνηση στην Ευρώπη της λιτότητας, που προάγει πολιτικές και μέτρα τα οποία οδηγούν σε γενοκτονία, το 2015», είπε ο εκπρόσωπος του "Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού" Γιώργος Βήχας , τονίζοντας παράλληλα ότι «στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο, υπάρχουν δυνάμεις που στέκονται αλληλέγγυες στις προσπάθειές μας, ωστόσο η στάση μας αυτή αποτελεί μια προτροπή εναντίον της λιτότητας και υπερ της οικοδόμησης μιας Ευρώπης της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ευημερίας».

Από την πλευρά του ο Κώστας Πολυχρονόπουλος, που εκπροσώπησε την «Κοινωνική Κουζίνα - Ο Άλλος Άνθρωπος», σημείωσε πως χρησιμοποεί το φαγητό για να συνομιλεί με τους ανθρώπους και αυτό ζητάει και από τους δωρητές. «Τη συμμετοχή, που είναι μια μικρή θυσία« είπε ενώ ως μια μικρή θυσία χαρακτήρισε και την άρνηση του βραβείου.

Η ανακοίνωση του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού

«Το  Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε να μας απονείμει το βραβείο Ευρωπαίου πολίτη για το 2015, ως αναγνώριση  του αγώνα που κάνουμε 4 σχεδόν χρόνια για τον εγκαταλειμμένο από την επίσημη Πολιτεία άνεργο – ανασφάλιστο ασθενή και για μια καλύτερη κοινωνία. Αυτός ο αγώνας όμως δίνεται από εμάς επειδή  οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν, και συνεχίζουν να εφαρμόζονται, στην χώρα μας είναι απόρροια των πιέσεων και εκβιασμών που ασκούν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), έχει οδηγήσει εκτός ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης πάνω από 3 εκατομμύρια άπορων και εξαθλιωμένων άνεργων πολιτών.

Η Ευρώπη για εμάς, όπως και για τους περισσότερους Έλληνες,  θα μπορούσε να είναι το σπίτι μας. Μιλάμε για την Ευρώπη των λαών, της αλληλοκατανόησης και της αλληλεγγύης.  Εμείς αυτή την Ευρώπη επιθυμούμε και αυτήν αποζητούμε. Με λύπη μας όμως βλέπουμε μια Ευρώπη χαμένη  στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, των οικονομικών και τραπεζικών συμφερόντων. Με λύπη  διαπιστώνουμε ότι η προτεραιότητα της είναι να βρίσκει δισεκατομμύρια ευρώ για τις ιδιωτικές τράπεζες ενώ  παράλληλα πιέζει για την μείωση, πάνω από 50% σε σχέση με το 2009, των προϋπολογισμών για το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Ελλάδας.

Bάσει στοιχείων του Ινστιτούτου Prolepsis, η μαζική φτωχοποίηση της μεγαλύτερης μερίδας του Ελληνικού λαού οδήγησε:

• 6 στους 10 μαθητές σε 64 σχολεία της Αθήνας αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια.
• Το 61% των μαθητών στα παραπάνω σχολεία έχουν ένα γονιό χωρίς δουλειά, ενώ το 17% των οικογενειών δεν είχε κανένα γονιό που να εργάζεται.
• 11% από τα παιδιά είναι ανασφάλιστα και το 7% είχε ζήσει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για πάνω από μια βδομάδα κατά το έτος 2014, ενώ το 3% ζούσε ακόμα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
• 406 σχολεία από όλη την Ελλάδα έλαβαν βοήθεια το 2014 για να σιτίσουν τους 61,876 μαθητές τους.
• 1,053 σχολεία έχουν κάνει αίτηση φέτος για να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα «Διατροφή», ώστε να λάβουν σίτιση οι 152,397 μαθητές τους εκ των οποίων σήμερα μόνο οι 15,520 μαθητές σε 150 σχολεία έχουν συμπεριληφθεί.
• 42,727 ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από γονείς σε 23 νομούς όλης της χώρας και το 54% των οικογενειών αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια και το 21% πείνα.

Βάσει μελέτης του «Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους» της Βουλής:

• 3,8 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας (432 ευρώ το μήνα ανά άτομο)
• 2,5 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας (233 ευρώ το μήνα ανά άτομο, που σημαίνει ακραία φτώχεια)
• Δηλαδή το 58% του Ελληνικού πληθυσμού, 6,3 εκατομμύρια πολίτες, ζουν κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας.

Αυτή η Ευρώπη, που θέλει να μας βραβεύσει, φαίνεται να μην ενοχλείται για όλα τα παραπάνω στοιχεία αλλά και από τους χιλιάδες θανάτους ανασφάλιστων συμπολιτών μας.  Θανάτους που θα πάρουν μορφή χιονοστιβάδας το αμέσως επόμενο διάστημα γιατί έρχονται επιπλέον μειώσεις, που υπέγραψε η προηγούμενη κυβέρνηση, συνολικά 933 εκατομμυρίων ευρώ για το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας μας.

Θα ήταν υποκριτικό εμείς να παραλάβουμε ένα βραβείο όταν αυτή η Ευρώπη κλείνει τα μάτια στα υποσιτισμένα βρέφη, στους νεκρούς καρκινοπαθείς ασθενείς, στα γεμάτα απελπισία βλέμματα των ασθενών που υποφέρουν, των μανάδων  που μας εξιστορούν ιστορίες τρομακτικής εγκατάλειψης αφού καλούνται να ζήσουν τις οικογένειες τους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, νερό και ελάχιστη τροφή για άλλη μια χρονιά.

Τα λόγια του εκπροσώπου μας γιατρού Γιώργου Βήχα ήταν ξεκάθαρα «Οι χιλιάδες ανασφάλιστοι νεκροί και ασθενείς που στέκονται ανάμεσα μας, μας κοιτούν στα μάτια και δε μας επιτρέπουν να δεχτούμε αυτό το βραβείο«.

Δεν γυρνάμε την πλάτη μας στην Ευρώπη ούτε στους Ευρωπαϊκούς λαούς που στέκονται εντυπωσιακά αλληλέγγυοι!  Είμαστε υποχρεωμένοι να γυρίσουμε την πλάτη μας στους πολιτικούς και στους θεσμούς, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που εδώ και πολύ καιρό αντιμετωπίζουν την ανθρώπινη ζωή ως λογιστικά νούμερα. Αντιμετώπιση που εδώ και 5 χρόνια εξελίσσεται σε  ντροπή  για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό.  Το σίγουρο είναι ότι αυτή βαρβαρότητα πρέπει να σταματήσει άμεσα και αν αυτό το βραβείο σήμαινε κάτι τέτοιο θα ήμασταν ευτυχείς να το παραλάβουμε.

Σήμερα  προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε  με στοιχεία το τι σημαίνει να είσαι ανασφάλιστος στην παρουσίασή μας στο Ελληνικό γραφείο της Ευρωπαϊκής Βουλής στην Αθήνα.  Δεν αποδεχθήκαμε το βραβείο αφού οι ασθενείς μας συνεχίζον να βιώνουν την ίδια και χειρότερη κατάσταση ακόμα και σήμερα.  Στο ταξίδι μας στις Βρυξέλλες, σε ένα μήνα περίπου θα ευαισθητοποιήσουμε ακόμα περισσότερο τους Ευρωπαίους πολίτες, σχετικά με όσα βιώνει ο μέσος Έλληνας πολίτης λόγω των μνημονίων και της λιτότητας!

Έχει μεγάλη σημασία αυτή η βράβευση να μετατραπεί σε μήνυμα ανθρωπιάς με απτά αποτελέσματα στην αλλαγή πολιτικών και δυνάμωμα της αλληλεγγύης των Ευρωπαίων πολιτών.

Από το tvxs

Φαλτσιανί: Γνωρίζετε ελάχιστα στοιχεία της λίστας Λαγκάρντ

Αποκαλύψεις

22:34 | 11 Σεπ. 2015

Τελευταία ανανέωση 23:17 | 11 Σεπ. 2015

  

Κατάθεση με την οποία ανοίγει ξανά το θέμα της διαβόητης λίστας Λαγκάρντ μακραίνοντας τον κατάλογο των προσώπων που συμπεριλαμβάνονται σε αυτήν, έδωσε ο άνθρωπος που αποκάλυψε το θέμα, ο Ερβέ Φαλτσιανί. Όπως διαμήνυσε, «η λίστα που έφτασε στην Ελλάδα είχε ελάχιστα στοιχεία από αυτά που πραγματικά υπάρχουν».

Επί πολλές ώρες και υπό άκρα μυστικότητα ο Ερβέ Φαλτσιανί κατέθεσε την Παρασκευή, σε τέσσερις εισαγγελείς στο Παρίσι. Παρόντες στην εξέτασή του ήταν ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών κ. Ηλίας Ζαγοραίος και οι τρεις εισαγγελείς που ερευνούν την υπόθεση Παπασταύρου - Μεταξά, κυρία Ελένη Τουλουπάκη και κύριοι Χρήστος Τζούρας και Γιώργος Καλούδης.

Η εφημερίδα «Το Βήμα» κατάφερε και συνομίλησε με τον «πατέρα» της λίστας Λαγκάρντ σε ένα διάλειμμα της κατάθεσης, ο οποίος δήλωσε:«Έδωσα όλα τα στοιχεία, νομίζω ότι βοήθησα πολύ την ελληνική δικαιοσύνη. Η λίστα που έφτασε στη χώρα σας είχε ελάχιστα στοιχεία από αυτά που πραγματικά υπάρχουν».

«Πρέπει να βοηθήσουμε να αποκαλυφθούν όλα» είπε. Δήλωσε μάλιστα πολύ ευχαριστημένος από την πρώτη του επαφή με την ελληνική Δικαιοσύνη. «Έδωσα ένα πρώτο δείγμα όλων των στοιχείων που έχω», συμπλήρωσε.

Η κατάθεση θα αποτελέσει αφετηρία για αξιολόγηση όλων των δικαιούχων των υπεράκτιων εταιρειών, οι οποίοι πλέον με ονοματεπώνυμο είναι στη διάθεση της ελληνικής Δικαιοσύνης, ενώ, όπως έγινε γνωστό, άμεσα έρχονται και νέες ποινικές διώξεις για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα χρήματος.

Υπενθυμίζεται ότι ο Φαλτσιάνι εργαζόταν στην HSBC της Ελβετίας και είχε αποσπάσει την λίστα των καταθετών από τους υπολογιστές της.

Καμμένος: «Κόπηκαν» κι άλλα ονόματα από το αντίγραφο της λίστας Λαγκάρντ

Για στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία η λίστα Λαγκάρντ διευρύνεται, καθώς φαίνεται ότι υπάρχουν περισσότερα ονόματα τα οποία «κόπηκαν» από το αντίγραφό της που είχε παραδοθεί στην Ελλάδα, έκανε λόγο ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Πάνος Καμμένος, μιλώντας το βράδυ της Παρασκευής στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1.

Όπως υποστήριξε, σύμφωνα με πληροφορίες τα στοιχεία αυτά προσκομίζουν οι τέσσερις εισαγγελείς οι οποίοι ερευνούσαν την υπόθεση αυτή, καθώς και την υπόθεση Παπασταύρου, και οι οποίοι πήραν κατάθεση από τον κ. Φαλτσιανί στο Παρίσι.

Ο κ. Καμμένος είπε ότι αν κατέθεσε ο κ. Φαλτσιανί, τότε «θα ανοίξουν οι offshore των γερμανικών μιζών» και εκτίμησε ότι αυτή η εξέλιξη μπορεί να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις στην χώρα, ακόμα και εντός της εβδομάδος.

Από το tvxs

Η αριστερή δήμαρχος της Βαρκελώνης απειλεί με πρόστιμα τρεις τράπεζες

Αυστηρό μήνυμα

17:24 | 11 Σεπ. 2015

Τελευταία ανανέωση 17:45 | 11 Σεπ. 2015

  

Πρόστιμα ύψους 60.000 ευρώ σε τρεις ισπανικές τράπεζες που έχουν στην κατοχή τους άδεια κατασχεμένα σπίτια αναμένεται να επιβάλει το δημοτικό συμβούλιο της Βαρκελώνης, όπως ανακοίνωσε σήμερα Παρασκευή η νεοεκλεγείσα αριστερή δήμαρχος της πόλης Άντα Κολάου.

Σύμφωνα με την Κολάου, η «καμπάνα» αφορά τις τράπεζες BBVA, Banco Sabadell και Sareb, οι οποίες για περισσότερα από δύο χρόνια έχουν στην κατοχή τους άδεια κατασχεμένα σπίτια, αντί να τα προσφέρουν το δήμο, για να τα χρησιμοποιήσει για τους άστεγους.

«Η δημοτική αρχή έχει την υποχρέωση να χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο πόρο προκειμένου να αντιμετωπίσει τη στεγαστική κρίση που έχει ενσκήψει», είπε η Κολάου, τονίζοντας πως επιβλήθηκαν πρόστιμα της τάξεως των 60.000 στις τράπεζες αυτές, όσον αφορά σε 12 σπίτια που είχαν κατασχεθεί, αλλά παραμένουν άδεια.

Πρόσθεσε, δε, πως «αν οι τράπεζες δεν λύσουν το πρόβλημα εντός ενός μήνα, τότε θα επιβληθεί κι άλλο πρόστιμο, της τάξεως των 10.000 ευρώ. Μια ακόμη καθυστέρηση δυο μηνών και το πρόστιμο θα αυξηθεί στα 15.000 ευρώ».

Τέλος, ανακοίνωσε πως ξεκινάει η έρευνα για ακόμη 62 κατοικίες που ανήκουν και σε άλλες τράπεζες.

Η οικονομική κρίση στην Ισπανία από το 2012 μέχρι σήμερα έχει οδηγήσει σε ένα «πογκρόμ» εξώσεων και κατασχέσεων σπιτιών. 

Ένας φωτογράφος, ο Andres Kudacki ξεκίνησε να φωτογραφίζει τις εξώσεις στην Ισπανία το 2012 για το Associated Press κι επί 3 χρόνια προσπαθεί μέσα από τον φακό του να πει την βαθύτερη ιστορία πίσω από την οικονομική κρίση στην Ισπανία.

Διαβάστε σχετικά:

Ισπανία: Πενήντα κλίκ απόγνωσης, περιμένοντας την έξωση...

Από το tvxs